'

Mei 17
DE WIJK - Het was dinsdag feest aan de Willem Koopsweg in De Wijk. Hier vierden Geerhard (87) en Jopie Poel (84) het diamanten bruiloft. Burgemeester Inge Nieuwenhuizen kwam namens de gemeente De Wolden langs om de felicitatie over te brengen, en een gebaksvorkje mee prikken.

Foto's BS/Weblog-dewolden.nl

Jopie werd geboren in Westenholte toen nog gemeente Zwollekerspel. Geerhard werd geboren in Den Ham, maar verhuisde drie weken later al met zijn ouders naar Zwolle. Waar ze elkaar leerden kennen op dansles. ‘Wij waren met drie vrienden, en zij waren met drie vriendinnen. Dus werd er een keuze gemaakt wie je naar huis mocht brengen’. Jopie, moet er om lachen. ‘Hij fietste met me mee. Ik ben langer dan hem, en dacht wat moet ik met dat kleine kereltje. Maar het klikte wel tussen ons!’. En een paar weken later gaf ze zich toch gewonnen. ‘De keuze was goed’ en ze kregen een hechte band. Geerhard was veel bij Jopie in Westenholte te vinden. Omdat ze daar vol in het verenigingsleven zat. Hij studeerde in die tijd voor bouwkundig opzichter. ‘Daar heb ik altijd profijt van gehad’. Na zijn dienstplicht werkte hij voor verschillende architectenbureaus. Maar een woning vinden in Zwolle was lastig. ‘Via kennissen van mijn ouders hoorde ik over De Wijk. Daar solliciteerde ik naar een baan bij Gemeente De Wijk, ik had geluk en werd aangenomen’.

Na vierenhalf verkering trouwden ze op 17 mei 1962. Ze betrokken een woning aan de Briëtweg in De Wijk. Waar zoon Walter en dochter Carla werden geboren. Inmiddels wonen ze alweer vijfenvijftig jaar aan de W. Koopsweg. En zijn ze echte Wiekers geworden. Ook is de familie inmiddels uitgebreid met twee kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. Jopie was haar eerste jaren werkzaam bij een tandtechnicus in Zwolle. Na de verhuizing stopte ze daar. Ze moest eerst wel even wennen aan het dorp. Maar ze zat ook daar zo weer in het verenigingsleven.

Verenigingsleven
Door Toneelvereniging De Bloem werd ze gevraagd om lid te worden. ‘Het leuke aan toneelspelen is dat je mensen een plezier kunt doen’. Sommige stukken gingen een eigen leven leiden. ‘Het stuk de Computerbruid werd maar liefst dertien keer opgevoerd in de omgeving’. Bij de Bloem deed behalve spelen ook souffleren en regisseren. En Geerhard hielp vijfendertig jaar mee om de decors te bouwen. Ook Apollo hengelde divers keren naar haar diensten. Ze was tevens vele jaren lid van de Gymnastiekvereniging en de Vrouwen van Nu. En toen de kinderen groter waren ging ze aan de slag bij voormalig Warenhuis en Drogisterij G. van de Belt aan de Dorpsstraat. Hier was ze twintig jaar werkzaam.

Brandweer
Geerhard werkte tot zijn pensioen bij Gemeente De Wijk. Hier was hij drieëndertig jaar actief. Ook was hij lid van de vrijwillig brandweer De Wijk. ‘Ik wist van toeten nog blazen, maar ging gewoon mee met de club’. Na afloop werd er bij café Klomp wat gedronken. Geerhard dronk geen alcohol en bestelde een warme chocolademelk. ‘Daar moesten ze allemaal heel hard om lachen. Want iedereen dronk bier of Berenburg’. Een tweede rondje chocolademelk kon hij wel vergeten! Wel een ‘prachtige tijd’. Hij herinnert zich nog een brand in Rogat bij bakker Koster. ‘Brandweer De Wijk had geen perslucht, dus we mochten niet naar binnen. De brandweer Ruinerwold kwam en heeft de binnenbrand geblust. Een blamage dus!’. Door het volgen van verschillende cursussen mocht hij de laatste vijf jaren als commandant leiding geven aan het korps. Waar hij eenendertig jaar mooie brandweerjaren beleefde. Dit werd gewaardeerd met een koninklijke onderscheiding. Na het volgen van de cursus zwemonderwijzer, samen met Jan Kroes gaven ze een kwart eeuw zwemles bij de Reestduikers. Maatschappelijk was hij heel betrokken. Want hij deed ook nog zeventien jaar vrijwilligerswerk bij de plaatselijke VVV/TIP.

Gewoon door gaan
Na zijn hartoperatie in 2004 deed hij het wat rustiger aan. En kwam er ook een einde aan de buitenlandse vakanties met de caravan. Ze gingen toen kamperen in Nunspeet. Waar ze graag mochten wandelen en fietsen. Er op uit doen ze nog steeds. Gerhard op zijn elektrische driewieler en Jopie op haar scootmobiel. Een grote vriendenkring zoals vroeger hebben ze helaas niet meer. ‘Vele dierbaren zijn ons ontvallen helaas! Maar samen hebben ze het goed. Jopie durft er wel te zijn. ‘Ik moet misschien wat vaker mij mond houden’. Geerhard moet er om lachen. ‘Ruzie maken helpt ook niet. We gaan gewoon door. Zo is het altijd goed gegaan!’.

Geplaatst door B S

Tweet This!

0 Trackbacks

  1. Geen Trackbacks

0 Reacties

Geeft reacties weer als(Lineair | Samengevoegd)
  1. Geen reacties

Reactie toevoegen


Woorden vet markeren d.m.v. *woord*, onderstrepen d.m.v _woord_.
Standaad emoticons zoals :-) en ;-) worden geconverteerd naar afbeeldingen.
Email adressen worden niet getoond en zijn alleen zichtbaar voor de blogger.

Om het posten door robots tegen te gaan, gelieve de letters die je in het plaatje ziet over te typen. Je commentaar wordt enkel gepost wanneer de letters overeen komen. Je browser dient cookies te ondersteunen (standaard staat dit aan), of je commentaar kan niet geverifieerd worden.
CAPTCHA